Yazarı :Osman Pamukoğlu

Sava şı, O’nun ne oldu ğunu bilmeyen ve hiçbir zaman ate ş altında bulunmayanlar çıkarmı ş ve sebep olmu şlardır. Sava şın ahlâkla ilgili kısmı onu yapan ve ya şayanlarla de ğil, sebep olanlarla alakalıdır. Bugüne kadar tüm sava şlarda sadece ve sadece anneler kaybetmi ştir. Ba şka hiç kimseye bir şey olmamı ştır. Hiçbir sonuç, annenin mezara kadar devam edecek olan yûreğindeki ate şe derman olamaz. Acı çekmeyen ve çekenlerden haberi olmayan acıları dindirmenin yollarını aramaz, arasa da do ğru şeklini bulamaz. Đnsanlı ğın 5000 yıllık yazılı tarihi aslında sava ş tarihinden ba şka bir şey de ğildir. Korkular ittifakları, ittifaklar sava şları do ğurmu ştur. Bir sava ş, daha sonraki sava şın tohumlarım atmı ştır. Dünyada insandan ba şka bir canlı türü var mı? Gençlerine silah verip, onlara kendi cinslerini nasıl öldürmesi gerekti ğini ö ğreten? Öldürme i şini iyi yaptın diye kahraman ilan eden ve madalya takan? Bunu tek hücreliden memelilere kadar ismen tanımlanabilmi ş milyonlarca canlıdan sadece insanlar yapar. Sava şla kıyaslandı ğında di ğer insani tüm u ğra şlar basit ve sıradan kalır. Đnsandaki altı temel duyu; mutluluk, üzüntü, öfke, korku, şaşkınlık ve tiksinme aynı anda sadece muharebelerde yaşanabilir.