Yazarı :Fatih Kiriçioğlu

Etimoloji ( köken bilgisi) , dil bilimi açısından kelimelerin ses , anlam ve yapı unsurlarından yararlanıp asli köklerine doğru inerek , o kelimeleri meydana getiren şekille, o şekillerin belirttiği kavramlar arasındaki ilişkiyi kurmaya çalışan bir bilim dalıdır.Bu ilişkiyi çözme işine de etimoloji adı verilmektedir. Türkçe gibi tarihî derinlikleri olan ve bugün pek çok yazı diline ayrılmış bulunan bir dilde kelimelerin etimolojisini ortaya koymak için yapılan çalışmalarda, genellikle Eski Türkçedeki kelime hazinesinden veya lehçelerdeki ortak kelime hazinesinden faydalanma yoluna gidilmiştir.Çoğu zaman da her iki malzeme birlikte değerlendirilmiştir.Eski Türkçede veya bugünkü lehçelerde kökünü bulmakta zorlandığımız pek çok kelimenin kökünün bazen bir lehçede canlı bir şekilde yaşadığına tanıklık edebiliriz.Saha Türkçesi tarihî malzemeyi koruma özelliği açısından bu konuda bize yardımcı olabilecek lehçelerimizden birisidir.Nitekim, oyun kelimesinin kökü olan oy- “hoplamak,zıplamak,sıçramak, atlamak” fiili canlı bir şekilde Saha Türkçesinde yaşamaktadır. (TDES , 311) Bugün sizlerle kökenini paylaşmak istediğim kelime ise, TT.’nde “ Taşımak, ulaştırmak veya koymak ; bir kimseyi bir yere kadar yanında yürütmek;bir şeyi yakından uzağa götürmek ;yerinden ayırıp uzağa atmak veya yok etmek; öldürmek; dayanmak; katlanmak, tahammül etmek ; birinin yanında yürüyüp ona bir yere kadar arkadaşlık etmek; bir sonuca vardırmak; Mecazi Kaybolmasına, yok olmasına yol açmak; Argo Tümüyle sahip olmak. Çalmak.” (GTS. TS ) anlamlarıyla canlı ve işlek olarak yaşayan götür- fiilidir.Bu fiil bugünkü Türk yazı dillerinde götür-, göter-, köter-, ködür-, ködir-, kötür-, kötör-, küter-, ketür- şekillerinde Türkiye Türkçesiyle aynı ve yakın anlamlarıyla canlı ve işlek olarak yaşamaktadır.