Yazarı :Nuriye Çeleğen

O bir Babaydı…Evlatlarını sevdi… Hiç bir babanın sevmediği kadar… Sevemeyeceği kadar…Sevgisini kimi zaman şefkatle yanaklarını okşayarak, kimi zaman c!a ellerinden tutarakdillendirirdi. Ve sözcüklerle desteklerdi anlatımını.Yavrularının ellerinden tutar ve sevgisini tanımlardı.
Ciğer köşem! derdi.
Çocuklarını hiç onun kadar seven bir baba olmadı.
Çocuklarını onun kadar koruyan bir başka baba da.
O, hayatı çile dolu dört kızın babasıydı…Sabretti ve sabretmeyi öğretti.Hepsinin sıkıntısına dayanak oldu. Her zaman onların yanında oldu, yaranı öldü. Arka oldu,sığınak oldu. Ellerinden tuttu, gözyaşlarına mendil olurken, sorunlarına çare buldu.Onları korudu koltadı.
Onları sevgiyle sardı. Şefkatle kucakladı.
O, babaların en güzeli, en yücesi, en büyüğü oldu.

En Çok Okunan Kitaplar :  Bilim ve Postmodernizm Tartışmaları: Postmodernizm ve Rasyonalite