Yazarı :Emine Ozkan Senlikoglu

Ahşap evin üzerindeki kar eridikçe içeriye sular damlamış, her taraf ıslanmıştı.

Evin genç kızı Fatma, eline aldığı kapları akan yerlere yerleştirirken isyan ediyordu.

– Bıktım artık, bıktım. Beni duyuyor musun anne! Söyle şu kocana bizi doğru dürüst bir eve taşısın.

Fatma kin ve nefretle isyanına devam ediyordu.

– Zaten evimizden iyice utanır oldum. Arkadaşlarımı bile davet edemiyorum.

– Kızım, evladım, şükret halimize, bunu bulamayanlar da var. Baban birazda gelir. Sanıyorum son rekatı kıldırıyor. Sesin neredeyse camiden duyulacak. Biraz yavaş konuş.

En Çok Okunan Kitaplar :  Benden Başka Herkes