Yazarı :Elif Şafak

Bir taş nehre dü şmeye görsün, pek anlaşılmaz etkisi. Hafif- ten aralanır, dalgalanır suyun yüzeyi. Belli belirsiz bir tıp se- si çıkar; duyulmaz bile akıntının ortasında, kaybolur uğultu- da. Hepi topu budur olduğu olacağı.

Ama bir de göle düşsün aynı ta ş… Etkisi çok daha kalıcı ve sarsıcı olur. O ta ş var ya o ta ş, durgun suları savurur. Ta şın suya değdiği yerde evvela bir halka peyda olur; halka tomur- cuklanır, ol tomurcuk çiçeklenir, açar da açar, katmerlenir. Göz açıp kapayıncaya kadar, ufacık bir taş ne i şler açar başa. Tüm yüzeye yayılır aksi, bir bakmışsın ki her yeri kaplamış. Çemberler çemberleri doğurur, tâ ki en son çember de kıyıya vurup yok oluncaya dek.

Nehir alışkındır karmaşaya, deli dolu akışa. Zaten çağla- mak için bahane arar ya, hızlı ya şar, çabuk taşar. Atılan taşı içine alır; benimser, sindirir ve sonra da unutur kolaylıkla. Karışıklık onun doğasında var, ne de olsa. Ha bir eksik ha bir fazla.

En Çok Okunan Kitaplar :  Büyücü